Trochę historii…

Taniec Brzucha (Belly Dance) jest jednym z najstarszych tańców świata. Wywodzi się z północnej Afryki, najprawdopodobniej z Egiptu. Początkowo tańczony był w świątyniach na cześć bogiń Hathor. Wtedy był tańcem rytualnym, łączącym to, co boskie z tym, co ziemskie. Z biegiem czasu stał się bardziej powszechny i chętnie wykonywały go kobiety arabskie w domach, na ślubach, a także przy narodzinach dziecka.

Nazwa "taniec brzucha" nie jest jego nazwą oryginalną. W krajach północnej Afryki taniec ten nazywa się "raks sharki", co tłumaczy się  jako "taniec wschodni", "taniec orientalny". Nazwa "taniec brzucha" została wprowadzona przez kulturę zachodnią.

Dla kogo taniec brzucha?

Taniec brzucha jest efektowny, kokieteryjny i bardzo kobiecy. Z tego powodu w niektórych krajach (np. w Algierii) jest oficjalnie zabroniony. Belly dance może być tańczony przez kobiety w każdym wieku bez względu na ich warunki fizyczne. Wszystkie wady i kompleksy kobiet podczas tańca zamieniają się w zalety, np. zbyt szerokie biodra nagle stają się pożądane, by pięknie podkreślać ich ruchy. Warto zauważyć, że sławne tancerki brzucha nie mają figury modelki. Wręcz przeciwnie, pożądane jest, by tancerka miała ponętne kształty.

Polecamy: Tańcz i spalaj kalorie

Charakterystyka tańca

Belly Dance opiera się na ruchach brzucha, bioder i klatki piersiowej. Elementem bardzo charakterystycznym jest tzw. shimmy, czyli drżący ruch bioder, wprawiający w drgania również brzuch tancerki. Można wykonywać także shimmy innych części ciała np. biustu. Właściwe ruchy mięśni brzucha występują bardzo rzadko i jest ich tylko kilka. Ważną rolę odgrywają subtelne ruchy rąk i przyciągający uwagę wzrok.