„Baby blues” i depresja poporodowa są bardzo rozpowszechnionymi zjawiskami, o których powinno się rozmawiać częściej. Szczególnie warto ten problem omówić z kobietami, które są w ciąży lub urodziły już swoje pociechy, a nawet tymi, które dopiero planują macierzyństwo.

Skąd depresja poporodowa?

„Baby blues” to zaburzenie nastroju, które przejawia się jako smutek, przygnębienie i ogólne obniżenie nastroju. Występuje już w pierwszych dniach po porodzie.

Dotychczas takie zmiany nastroju łączono z nagłym spadkiem poziomu żeńskiego hormonu płciowego, czyli estrogenu. Jego spadek jest największy w okresie od 3 do 4 dni po urodzeniu dziecka. Hipoteza ta nie do końca wyjaśniała, dlaczego kobiety najdotkliwiej odczuwają problemy związane z silnie obniżonym nastrojem około 5-go dnia po porodzie.

Sprawdź: Co to jest depresja?

Depresja poporodowa to rozpoznanie kliniczne epizodu tzw. depresji wielkiej, która rozpoczyna się w ciągu 4 tygodni po porodzie. Według dotychczas przeprowadzonych badań wystąpienie „baby blues”, uważanego za stadium prodramalne depresji poporodowej, może istotnie wpłynąć na jej rozwój.

Nagłe obniżenie się nastroju tuż po urodzeniu dziecka oraz możliwość rozwinięcia się depresji dotyczy aż ¾ kobiet. Najnowsze badania neurobiologiczne mogą przyspieszyć leczenie i wpłynąć na skuteczność profilaktyki poporodowych zaburzeń nastroju.

MAO czy estrogen?

Julia Sacher z MPI for Human Cognitive and Brain Sciences w Lipsku oraz Jeffrey H. Meyer z Centre for Addiction and Mental Health w Toronto, postanowili zbadać przyczyny „baby blues” i wyjaśnić skąd bierze się różnica w czasie wystąpienia niskiego poziomu estrogenów i obniżenia nastroju u kobiet po porodzie.